Çoğalıyorsun Sevgilim

Sen böyle gözlerimde büyür gidersin
Alır başını gidersin ellerinle beraber
Ve kirpiklerin ayrı bir şehirdir bilmezsin
Her biri memleketidir gözlerinin yalnız ben bilirim
Sabaha karşı kokun kapıma dayanmış bir ben bilirim
Sen ki imkansızlığın tadısın,
Kolum, kanadım, sığınağım
Sen günlerce arandığım, yüzüne atlı resimler çizdiğim
Sen ki ağzımın tadı, izini yatak döşek sakladığımsın
Kız çocukları kalkar okula gider gibi ellerin
Kolların bir uçtan bir uca umut mavisi
Ben böyle gidiş görmedim hayatımda
Duymadım böyle ayak sesleri
Ve içime doluyorsun çok şükür Tanrı’ya
İstanbul ardında ürkek kız çocuğu
Ağlar durur yanakları ıslakça
Sen şimdi gitmemelisin durmalısın oracıkta
Henüz aşk diye titrememişken ve dile gelmemişken tenin
Sen şimdi gitmemelisin henüz duruyorken avuçlarımda
Yastığının bir ucu bana ıslak,
Sırılsıklam bana susuyorsun gecenin en dibinde
Dilinin ucuna geliyorum susuyorsun
İçinde kanıyor sözlerin bir bir susuyorsun
Gözlerin akşam gibi çözülmüş ve gün ileri oldukça
Çoğalıyorsun sevgilim,
Ve bir çığ gibi büyüyorsun sustukça.